Agenci byli początkowo wykorzystywani do śledzenia działalności państw centralnych w Ameryce, a następnie zajmowali się obserwacją internowanych niemieckich dyplomatów. Niewielka grupa agentów wynajętych przez Lansinga po wielu latach przekształciła się w Dyplomatyczną Służbę Ochrony (Diplomatic Security Service).
W roku 1919 Lansing został tytularnym przewodniczącym Komisji Amerykańskiej podczas paryskiej konferencji pokojowej. Jako że utworzenia Ligi Narodów nie uważał za zasadniczy postulat traktatu pokojowego, stracił uznanie prezydenta Wilsona. W czasie choroby prezydenta Wilsona, którą zapoczątkował udar, Lansing kilkakrotnie zwoływał gabinet na konsultacje. Ponadto, jako pierwszy z członków administracji Wilsona, wysunął propozycję, by wiceprezydent Thomas Marshall przejął obowiązki głowy państwa. Niezależne posunięcia Lansinga oburzyły prezydenta, wobec czego Lansing odszedł z rządu na jego prośbę w roku 1920. Po dymisji pracował w charakterze prawnika w Nowym Jorku.
Członkowie rodziny Lansinga również pełnili kluczowe funkcje państwowe w USA. Jego bratanek, John Foster Dulles, piastował urząd sekretarza stanu;