right|frame|Cyrkonia szlifowana
Cyrkonia – bezbarwny syntetyczny kamień ozdobny nieposiadający swojego wzorca w przyrodzie. Jest to stabilizowana, regularna modyfikacja dwutlenku cyrkonu.
Właściwości Wzór chemiczny: typowa cyrkonia ZrO2 + ok. 10% mol. Y (lub Y2O3) lub ok. 15%mol. CaO – tlenek itru i cyrkonu lub tlenek wapnia i cyrkonu Układ krystalograficzny: regularny Twardość: 8,5 Gęstość: 5,6-6,0 Barwa: zmienna, zależna od domieszek Współczynnik załamania światła: 2,15-2,18 Dwójłomność: brak Dyspersja: 0,058-0,066 Fluorescencja: niekiedy pomarańczowa
Zazwyczaj jest bezbarwna, ale dodatek domieszek może zmienić jej barwę: cer na pomarańczowoczerwoną, nikiel na brązową, chrom na zieloną, kobalt na niebieską. Po raz pierwszy pojawiła się w handlu w 1973. Na dobre opanowała rynek jubilerski w 1976, kiedy to otrzymano ją przy wykorzystaniu metody stapiania czaszowego. Specjalną miedzianą czaszę, w której umieszczano sproszkowany baddeleit i kawałki metalicznego cyrkonu (jako topnika) oraz stabilizatora w postaci Y2O3, podgrzewano indukcyjnie w atmosferze utleniającej.