Obrońcy zamku skapitulowali, dopiero gdy doszła ich wieść o upadku zamku Odawara. Po tych wydarzeniach zamek został nazwany shinobi-no-uki-shiro.
Według podań, znaczącą rolę w obronie zamku odegrała córka Ujinagi Narity, Kai-hime. Ten fakt wydają się potwierdzać dokumenty historyczne, nad którymi obecnie trwają badania.
Okres Edo Po przejęciu regionu Kantō przez Ieyasu Tokugawę, zamek Oshi przypadł czwartemu synowi Ieyasu, Tadayoshi Matsudaira. Posiadłość stała się siedzibą władcy hanu Oshi. Roczna produkcja hanu wynosiła 100 tys. koku ryżu. Następnie zamek trafił w ręce rodu Abe, co spowodowało ekspansję i wytyczanie nowych granic posiadłości, która przybrała ostateczny kształt około roku 1702.
Zabudowania wokół zamku pełniły funkcję pocztowej stacji odpoczynkowej (shukuba) na bocznej odnodze traktu Nakasendō, a pobliska rzeka Tone była ważnym szlakiem transportu towarów, co przyczyniło się do rozwoju miasta. Od końca okresu Edo teren ten stał się sławny z produkcji skarpet tabi.
Okres od Meiji do Shōwa Podczas reformy administracyjnej (haihan-chiken) w 1871 roku, han Oshi został podzielony na dwa okręgi. Zamek został opuszczony i z biegiem czasu zniszczony.