Torpedowce typu Chidori – seria czterech japońskich torpedowców z lat 30. XX wieku. Służyły podczas II wojny światowej w charakterze eskortowców.
Projektowanie i budowa – projekt oryginalny Cztery okręty typu Chidori były pierwszymi japońskimi torpedowcami zbudowanymi po przyjęciu przez Japonię rozbrojeniowego traktatu londyńskiego z 1930 roku, który ograniczał liczbę okrętów o wyporności ponad 600 ton. Dlatego też nowe torpedowce japońskie, zamówione w programie rozbudowy floty z 1931 roku (I Programie Uzupełniającym), miały mieścić się w tej wyporności (budowę podobnych okrętów rozpoczęto wówczas również we Włoszech i Francji). Jednakże, zgodnie z ówczesną tendencją w japońskim budownictwie okrętowym (znajdującą wyraz m.in. w konstrukcji dużych niszczycieli typu Fubuki), miały one jednocześnie nieść możliwie najsilniejsze uzbrojenie. Początkowo zostały one uzbrojone w 3 działa kalibru 127 mm w dwóch zakrytych wieżach, działko przeciwlotnicze 40 mm i dwie podwójne wyrzutnie torped 533 mm. Uzbrojenie artyleryjskie ustępowało uzbrojeniu niszczycieli jedynie pod względem liczby dział, stąd czasami określa się je w publikacjach jako małe niszczyciele, mimo zdecydowanie mniejszej wyporności.