Roman Dąbrowski oceniał, że „pod względem wartości artystycznej były to utwory przeciętne, z reguły krótkie, lekkie w tematyce i nastroju, bliskie poetyce rokokowej, niekiedy sentymentalnej”.
Tański zmarł 15 sierpnia 1805 roku, „nagle apopleksją tknięty” w gościnie u Szymanowskich, w Izdebnie. Tam został pochowany.
Po śmierci Ignacego wdowa po nim Marianna otrzymała od Adama Kazimierza Czartoryskiego połowę pensji męża. Od około 1808 roku mieszkała z córkami w Warszawie prowadząc dom otwarty w oficynie Pałacu Błękitnego. Za namową córki Klementyny pisała od 1820 roku Dziennik zdarzeń.
Wydanie zbiorowe dzieł Tańskiego ukazało się pod tytułem Wiersze i pisma różne w 1808 roku, trzy lata po śmierci autora. Michał Wyszkowski pisał o Tańskim: „Był wzrostu miernego, postaci nie tyle wydatnej, ile bardziej przyjemnej i ujmującej; spojrzenie jego bystre i pewne, cechowało w nim niepodległość duszy i otwartość charakteru, jaką dają tylko uczciwe postępki”.