Mieczysław Stanclik, ps. „Adam Stanisławski” (ur. 23 listopada 1941 w Komorowicach, zm. 25 października 1998 w Bielsku-Białej) – polski poeta.
Życiorys Urodził się w górniczej rodzinie Franciszka i Heleny z Wieczorków. W 1962 ukończył liceum ogólnokształcące i zdał maturę. Przez rok pracował jako tkacz włókiennik w bielskiej fabryce włókienniczej, następnie do 1965 odbywał zasadniczą służbę wojskową w Marynarce Wojennej. Podczas nauki w liceum ogólnokształcącym publikował wiersze w czasopismach: „Na przełaj” (1960) i „Odra” (1961). Wraz z grupą młodych twórców – Stanisławem Golą, Andrzejem i Bogusławem Kiercami założyli grupę literacką „Skarabeusz”. W tym czasie publikował wiersze we „Współczesności”, „Nowej Kulturze”, „Więzi”, „Tygodniku Powszechnym”. W 1968 został członkiem Związku Literatów Polskich. Po 1968 należał do grupy literackiej Gronie im. Emila Zegadłowicza przy Towarzystwie Miłośników Ziemi Żywieckiej. W latach 1978–1983 pełnił funkcję wiceprezesa, a następnie prezesa Beskidzkiego Klubu Pisarzy. Współpracował z pismami „Tak i nie” (1983–1987), „Poglądy” (1967–1982), „Kronika Beskidzka” (1969–1977)Korepta Edyta. Stanclik Mieczysław. [w:] J. Lyszczyna, D. Rott (red.), „Słownik pisarzy śląskich. T. 4” (s. 99–101). Katowice : Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2013..