Obszar, który nie jest zaliczony do tätortu, SCB określa jako obszar „poza tätortem” (utanför tätort) i są to mniejsze skupiska zabudowań takie jak småort, kolonie domków letniskowych (fritidhusområde), obszary przemysłowe oraz tereny rolnicze.
Większy obszar, na którym znajduje się kilka związanych ze sobą i od siebie zależnych tätortów stanowi tätortsregion lub region miejski (stadsregion). Jest to miejscowość centralna (centralort lub huvudort) oraz otaczające ją przedmieścia (förorter). Poszczególne przedmieścia mogą posiadać własne centrum handlowo-usługowe czy administracyjne, ale są jednocześnie silnie zależne od miejscowości głównej (rynek pracy, placówki kulturalne, edukacja itp.).
Nazwy dla nowo wydzielonych tätortów zatwierdza urząd geodezyjny (Lantmäteriet) w porozumieniu z zarządami regionów (Länstyrelse) i innymi urzędami. Każdy tätort, poza swoją nazwą, ma przydzielony 4-cyfrowy kod (tätortskod), np. Sztokholm – 0336.