Ośnica – część miasta Płocka, położona na wschodnich obrzeżach miasta. Rozpościera się w okolicach ul. Skierkowskiego.
Historia
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie płockim województwa płockiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
W latach 1867–1954 należała do gminy Bielino w powiecie płockim, której była siedzibą. W Królestwie Polskim przynależała do guberni warszawskiejDziennik Praw, rok 1870, tom 70, a w okresie międzywojennym do woj. warszawskiegoGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933. Tam, 20 października 1933 utworzyła gromadę Ośnica w granicach gminy Bielino, składającą się z wsi Ośnica, Ośnica-Pieńki, Borowiczki-Cukrownia, Grabówka, Ośnica Urbanowo I i Ośnica Urbanowo IIWarszawski Dziennik Wojewódzki: dla obszaru Województwa Warszawskiego. 1933, nr 14, poz. 136.
Podczas II wojny światowej włączona do III Rzeszy. Po wojnie ponownie w Polsce.