Efraim Barasz (ur. 1892 w Wołkowysku, zm. w październiku 1943) – żydowski przedsiębiorca i działacz syjonistyczny związany z Wołkowyskiem i Białymstokiem, przewodniczący Judenratu w białostockim getcie (1941–1943).
Życiorys Urodził się w zamożnej rodzinie żydowskiej. Studiował w Niemczech, następnie pracował tam jako inżynier. W młodym wieku dołączył do ruchu syjonistów. Podczas I wojny światowej wraz z rodziną przebywał w Rosji. Po wojnie powrócił do rodzinnego Wołkowyska. Został przedsiębiorcą, rozpoczął aktywny udział w organizacjach żydowskich. W swojej okolicy został szefem organizacji syjonistów.
W 1934 roku przeprowadził się do Białegostoku. Został wybrany na dyrektora białostockiej wspólnoty żydowskiej. We wczesnych latach 30. odwiedził Palestynę, w celu przygotowania swojej rodziny do emigracji. Jego syn został zapisany do Uniwersytetu Hebrajskiego, następnie dołączył do brytyjskich sił podczas drugiej wojny światowej, gdzie był jednym z pierwszych żydowskich pilotów z Palestyny.
Pod koniec czerwca 1941, gdy niemieckie wojska dotarły do Białegostoku, na przewodniczącego Rady Żydowskiej (Judenratu) w białostockim getcie został powołany rabin Gedaliah Rosenmann.