Z kolei państwa uznające zobligowane są do zachowania neutralności.
Uznanie za powstańców Instytucja uznania za powstańców wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych, a jej przyjęcie nastąpiło w 1885 roku, gdy sąd okręgowy w Nowym Jorku rozpatrywał sprawę . Została ona użyta przez USA w 1891 roku wobec powstańców chilijskich, w 1892 roku w związku z wojną domową w Wenezueli, w 1893 roku w odniesieniu do ruchu rewolucyjnego w Brazylii oraz w 1895 roku w czasie powstania na Kubie. Instytucją tą posłużyła się także Brazylia w 1962 roku, uznając za powstańców Portugalczyków, którzy 22 stycznia 1961 opanowali statek „Santa Maria”. W toczącym się w Brazylii procesie przeciwko porywaczom sąd nie tylko nie zakwalifikował porwania jako aktu terrorystycznego, ale również odmówił uznania sprawców uprowadzenia za piratówZdecydowało o tym kilka czynników. Uprowadzony statek był własnością Portugalii. Porywacze działali z upoważnienia generała Humberto Delgado, przywódcy opozycji przeciw reżimowi Salazara, w wyniku działań porywaczy nie ucierpiał obywatel żadnego innego państwa poza Portugalią, jedyną ofiarą śmiertelną był trzeci oficer. (Terroryzm morski w świetle międzynarodowego prawa karnego, s.114)..