Morfologia Średniej wielkości gryzoń. Długość ciała (bez ogona) 135–235 mm, długość ogona 60–120 mm; masa ciała 120–250 g. Futro o krótkich, gęstych i błyszczących włosach. Ubarwienie waha się od koloru jasnobrązowego do czarnego, spód ciała nieco jaśniejszy. Czaszka goffera równinnego jest wzmocniona i posiada silne mięśnie szczęki. Duże siekacze koloru żółto-pomarańczowego. Oczy i uszy są małe. Ogon jest długi, prawie pozbawiony owłosienia. Na przednich łapach długie, silnie zakrzywione pazury. Samica ma trzy pary sutków.
Ekologia Tryb życia Spotkać go można na obrzeżach lasów lub terenach zamieszkanych przez człowieka (trawniki, cmentarze, pola golfowe). Zamieszkuje głębokie, piaszczyste gleby, gdzie warstwa uprawna wynosi 20 cm lub więcej. Zazwyczaj unika terenów o gliniastej glebie. Gryzonie te prowadzą samotny i nocny tryb życia. Budują podziemne schronienia o średnicy 6 cm na głębokości około 14 cm (czasami: odpowiednio 10 i 67,5 cm). Schronienie jest stosunkowo płytkie w okresie letnim, natomiast zimą jest nieco głębsze. Tunele mogą liczyć do 100 m długości. Rzadko wychodzi na powierzchnię i o jego obecności świadczą wykopane kopce o średnicy 45 cm i wysokości 8 cm. Typowe gniazdo zawiera liczne komory, toaletę i przechowalnię żywności. Samce goffera równinnego są terytorialne.