Karol Libelt, arcybiskup Leon Przyłuski, Wojciech Lipski oraz Gustaw Potworowski.
Władze niemieckie podjęły w latach 1850-1852 działania zmierzające do rozwiązania organizacji czego efektem był wyrok sądowy z dnia 8 kwietnia 1850 roku likwidujący działalność polskich stowarzyszeń oraz gazetKrzysztof Groniowski, Jerzy Skowronek, „Historia Polski 1795-1914”, Wydawnictwa szkolne i pedagogiczna, Warszawa 1987, , str. 126-128..
Organizacja Od jesieni 1848 roku zaczęły powstawać ligi obwodowe i lokalne na terenie Poznańskiego i Pomorza. Na zjeździe delegatów organizacji w roku 1849 wybrano władze organizacji, w skład których weszli August Cieszkowski, Karol Libelt oraz Gustaw Potworowski. W centrali utworzono siedem wydziałów:
Dział rolnictwa i interesów włościańskich, Przemysłu, Handlu, Dobroczynności, Publikacji i Oświaty narodowej, Praw narodowych, Korespondencji zewnętrznej
W najintensywniejszym okresie działalności liczyła ok. 40 tys. członków, skupionych w 300 ligach obwodowych i 200 oddziałach parafialnych.