Fabuła Akcja noweli toczy się za czasów hiszpańskiej inkwizycji. Przeciwko anonimowemu narratorowi toczy się proces, z udziałem wielu „złowieszczych” sędziów. Narrator nie informuje czytelnika, dlaczego znajduje się w takim miejscu i z jakiej przyczyny został aresztowany. Przed nim stoi na stole 7 cienkich białych świec, a gdy te się topią, również i jego nadzieje się zmniejszają. Zostaje skazany na śmierć i znajduje się w czarnym jak smoła pomieszczeniu. Początkowo więzień myśli, że został zamknięty w grobowcu, lecz szybko orientuje się, że jest w celi. Decyduje się na jej zbadanie, przykładając rąbek z jego szaty do ściany, tak że może on liczyć kroki wokół celi, jednak mdleje nim jest w stanie zmierzyć cały obwód. Gdy dochodzi do siebie, odkrywa wodę i jedzenie blisko niego. Próbuje zmierzyć pomieszczenie raz jeszcze, odkrywając, że obwód wynosi sto stóp po każdej ze stron. Przemierzając celę przewraca się na skrawku jego koszuli. Zdaje sobie sprawę, że gdyby się nie potknął, wpadłby do głębokiej studni z wodą w środku pomieszczenia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Studnia i wahadło · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.