(ur. 20 grudnia 1959 w Gorzowie Wielkopolskim) – polski polityk, nauczyciel i urzędnik, w latach 2005–2006 prezes Rady Ministrów.
W latach 1992–1993 wiceminister edukacji narodowej w rządzie Hanny Suchockiej, w latach 1997–2006 poseł na Sejm III, IV i V kadencji, w 2006 przewodniczący Komitetu Integracji Europejskiej, w 2001 przewodniczący klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości, jeden z liderów PiS w pierwszych latach jego istnienia, w 2006 pełniący funkcję prezydenta miasta stołecznego Warszawy, w latach 2007–2008 dyrektor w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju w Londynie.
Życiorys Wykształcenie W 1979 został absolwentem Technikum Chemicznego w Gorzowie Wielkopolskim. W 1984 ukończył fizykę na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, a w 1992 studia podyplomowe z administracji na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończył również szkolenia w Studium Fundacji Boscha (struktura i funkcjonowanie szkolnictwa wyższego w Niemczech) oraz w Centrum Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Warszawie.
Podjął także studia doktoranckie na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Szczecińskiego (pod kierunkiem profesor Teresy Lubińskiej, późniejszej minister finansów w jego rządzie).