We wnętrzu obiektu znajduje się zabytkowe dziewiętnastowieczne wyposażenie, wykonane dla cerkwi w Kobylanach lub przeniesione do niej ze świątyń zniszczonych w czasie akcji rewindykacyjnej w 1938.
Historia Pierwsza cerkiew w Kobylanach Najstarsza wzmianka o istnieniu w Kobylanach cerkwi prawosławnej pochodzi z 1519. W 1539 obiekt ten odnotowany został jako siedziba parafii tego wyznania. Chociaż eparchia chełmska, do której należała placówka, przyjęła w 1596 unię, parafia kobylańska nie uznawała jurysdykcji unickiej jeszcze przez dwadzieścia cztery lata. Dopiero w 1620 miejscowa cerkiew stała się świątynią unicką, zachowując status parafialnej.
Protokół wizytacji unickiego biskupa chełmskiego w parafii z 1726 opisuje cerkiew jako „starą”, nie podając jednak precyzyjnie jej wieku. W dokumencie odnotowano, że cerkiew została wzniesiona przez samych parafian z drzewa sosnowego, był to obiekt trójdzielny, z dzwonnicą ponad przedsionkiem, kryty gontem i zwieńczony dwoma krzyżami. Stan techniczny budynku oceniono jako zły, podkreślając postępujące gnicie drewna, z którego wzniesiono świątynię. Na początku XIX w. cerkiew służyła 904 wiernym.