Abraham Ber Birnbaum (ur. 1865 w Pułtusku, zm. 1923) – kantor, pedagog i teoretyk śpiewu synagogalnego.
Życiorys Śpiewał od dziecka, kształcił się w grze na skrzypcach. Przeniósłszy się z rodziną do Łodzi, kształcił się pod kier. C. H. Janowskiego. Opanował harmonię, kontrapunkt i instrumentację. Był następnie kantorem-szochetem początkowo w Héthárs na Węgrzech, a następnie w Prostejowie na Morawach. W 1891 r. powrócił do Polski i osiadł w Przasnyszu, gdzie pełnił obowiązki kantora-szocheta. W 1893 r. wyjechał do Częstochowy na zaproszenie Henryka Markusfelda (filantropa, przemysłowca i miłośnika sztuki, ówczesnego prezesa gminy wyznaniowej), gdzie został kantorem Nowej Synagogi. Kształcił się muzycznie (kontrapunkt, harmonia instrumentacji). Stworzył stowarzyszenie zawodowe kantorów, polsko-żydowskie Stowarzyszenie Artystyczne „Lira”. Wydawał „Miesięcznik dla Kantorów”. Napisał podręcznik Ogólna teoria śpiewu (1902) oraz monumentalne dzieło Sztuka kantorstwa. W 1906 założył świecką szkołę kantorów kształcącą śpiewaków synagogalnych.