Wołodymyr Ołeksandrowycz Sawczenko-Bilski, ukr. Володимир Олександрович Савченко-Більський (ur. we wsi Oleniwcy w guberni czernihowskiej, zm. 21 września 1955 we Francji) – rosyjski, a następnie ukraiński wojskowy (generał chorąży), jeden z twórców Ukraińskiego Wojska Wyzwoleńczego podczas II wojny światowej, emigracyjny publicysta.
Życiorys Od 1888 r. służył w armii rosyjskiej. W 1893 r. ukończył junkierską szkołę piechoty, po czym awansował do stopnia podporucznika. Służył w 22 Niżnienowogrodzkim Pułku Piechoty. W 1902 r. został do Floty Czarnomorskiej. Od 1907 r. był członkiem ukraińskiego kręgu „Kobzar'” w Sewastopolu. 6 grudnia 1915 r. awansował na podpułkownika. Od 1917 r. w stopniu pułkownika dowodził sewastopolskim półekipażem. Działał w ukraińskim ruchu narodowym na Krymie. Został członkiem Rady Sewastopolskiej Ukraińskiej Rady Czarnomorskiej. 23 grudnia 1917 r. objął funkcję dyrektora kancelarii Sekretariatu Centralnej Rady w Kijowie. Jednocześnie był dyrektorem departamentu Ministerstwa Morskiego. Zasłużył się w tworzeniu ukraińskiej floty morskiej i jednostek piechoty morskiej. Był inicjatorem powołania szkół kadetów morskich w Mikołajowie, Sewastopolu i Kamieńcu Podolskim. Doszedł do stopnia kontradmirała. 19 kwietnia 1920 r. stanął na czele Morskiego Sztabu Generalnego Armii Czynnej Ukraińskiej Armii Ludowej.