Po 1770 renoma Augsburga jako centrum sztuki zaczęła blednąć. Miastu zaczynało brakować pieniędzy na dalsze inwestycje, wielu artystów – rzemieślników emigrowało. Rozczarowany Günther zrezygnował więc z funkcji przewodniczącego Akademii w 1784 i osiadł w wiosce Haid k. Wessobrunn, gdzie zmarł cztery lata później, w wieku 83 lat.
Dzieła Günther pozostawił po sobie szeroką spuściznę dekoracji kościelnych. Od ok. 1730 do 1787 ozdobił freskami ok. 40 kościołów, tworząc ok. 70 fresków i 25 obrazów. Działał na obszarze Wirtembergii, Bawarii, Frankonii i Tyrolu. W czasie, gdy terminował u braci Asam, prawdopodobnie brał udział w przyozdabianiu katedry w Innsbrucku. Pierwsze samodzielne dzieło to freski w kościele farnym św. Wita w Druisheim k. Donauwörth. W klasztorze Neustift w Warnie k. Bressanone ujawnił się talent Günthera jako malarza iluzjonistycznego. Sięgał również do motywów malarstwa weneckiego, znając osobiście włoskiego malarza Giovanniego Battistę Tiepolo.
Dekorował także kościoły w Grins, Kissing (kaplicę św. Piotra), Welden, Garmisch-Partenkirchen (kościół farny św. Marcina), Rattenberg (kościół farny), Bad Tölz (kościół pielgrzymkowy), Pförring (kościół farny), Großaitingen (kaplica św. Sebastiana), Mittenwald (kościół farny św. Piotra i Pawła), Oberammergau (kościół farny św. Piotra i Pawła) i wiele innych.
Bibliografia
Kategoria:Niemieccy malarze rokokowi Kategoria:Urodzeni w 1705 Kategoria:Zmarli w 1788