Feliks Szreński herbu Dołęga (ur. ok. 1498, zm. 1554), wojewoda płocki, cześnik gostyniński, kasztelan rypiński – ostatni i najwybitniejszy z rodu Szreńskich, właścicieli miasta Szreńsk i otaczających je dóbr. Znacząca postać na dworze Zygmunta Starego i królowej BonyMarek Piotrowski, Szreńsk - miasto zapomniane, Warszawa 1986, wyd. Społeczny komitet obchodów 600-lecia Szreńska, Mazowiecki Ośrodek Badań Naukowych im. Stanisława Herbsta, Ciechanowskie Towarzystwo Naukowe, strona 16, cieszył się ich osobistymi względami, to ułatwiło mu dojście do wysokich godności.
Od 1521 r. piastował urząd cześnika gostyńskiego, w 1526 r. objął urząd – kasztelana rypińskiego w 1527 r. został kasztelanem dobrzyńskim, w 1530 r. starostą płockim, w 1532 r. w wieku 29 lat – obejmuje urząd wojewody płockiego, w 1537 otrzymuje starostwo malborskie, a w 1549 od Zygmunta Augusta – starostwa łomżyńskie i wiskieDrzewo genealogiczne rody szreńskich.
Poseł na sejm krakowski 1531/1532 roku z ziemi rawskiejPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 77..