John Manners, markiz Granby (ur. 2 stycznia 1721 w Kelham w hrabstwie Nottinghamshire, zm. 18 października 1770 w Scarborough) – brytyjski arystokrata, wojskowy i polityk, dowódca brytyjski podczas wojny siedmioletniej.
Wczesne lata życia Był najstarszym synem Johna Mannersa, 3. księcia Rutland, i Bridget Sutton, córki 2. barona Lexinton. Wkrótce po narodzinach otrzymał tytuł grzecznościowy „markiza Granby”, przysługujący najstarszemu synowi księcia Rutland.
Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. W 1741 r. został wybrany do Izby Gmin z kontrolowanego przez jego rodzinę okręgu Grantham. Cztery lata później otrzymał etat pułkownika w regimencie powołanym przez jego ojca w celu stłumienia powstania jakobickiego w Szkocji.
W tym czasie Granby doczekał się dwójki nieślubnych dzieci z nieznaną z imienia kochanką. Byli to: George Manners (późniejszy deputowany z okręgu Scarborough) oraz Anne Manners, żona Johna Mannersa-Suttona.