Wojna siedmioletnia W tym samym 1758 r. Granby został wysłany na kontynent, gdzie dowodził brygadą w brytyjskim kontyngencie, który miał wziąć udział w wojnie siedmioletniej na froncie niemieckim. W październiku Granby został już zastępcą dowódcy kontynentu. W lutym 1759 r. został awansowany do stopnia generała-porucznika.
Pierwszą większą bitwa w karierze Granby’ego była bitwa pod Minden 1 sierpnia 1759 r. Bitwa ta okazała się punktem wyjścia do jego dalszej kariery, kiedy za niewykonanie rozkazu zdymisjonowany został dowódca kawalerii, generał Sackville. Granby rychło został dowódcą całego brytyjskiego kontynentu w sojuszniczej armii księcia Brunszwickiego. Na początku 1760 r. podlegało mu bezpośrednio 32 000 kudzi.
W tym czasie Granby zastąpił także Sackville na stanowisku zastępcy generała artylerii. Podczas sądu polowego nad Sackvillem stwierdził, że oskarżony zbyt opieszale prowadził działania kawalerii. Wprawdzie Granby wnioskował o zwolnienie Sackville’a z odpowiedzialności, jednak skazujący wyrok sądu nastawił Sackville’a przeciwko Granby’emu.