Podczas swojego pobytu w Stanach Zjednoczonych, Leni dostrzegł wady swojego dzieła i zaczął odchodzić od barokizujących i wielce obfitych form.
Z psychologicznego punktu widzenia umiłowanie dla schodów i korytarzy, licznie stosowanych w filmie różnych ujęciach, może być tłumaczone skłonnością niemieckiej psychiki do wznoszenia, stawania się (Werden) niż bycia (Sein).
Konserwacja filmu Do dziś nie zachowała oryginalna niemiecka wersja. Jedyny negatyw spłonął w Paryżu w 1925 roku. Film zachował się jedynie w zagranicznych kopiach.
Za pierwszą rekonstrukcję filmu odpowiedzialne było we współpracy z laboratorium L’Immagine Retrovata we współpracy opierając się na brytyjskiej kopii eksportowej z 1924 roku. Wersja ta została wydana na DVD w 2002 przez Kino International wraz innym filmem Leniego, krótkometrażowym Rebus-Film Nr. 1 (1926).
Cyfrowo odrestaurowana wersja w języku angielskim, która miała premierę na Berlinale w lutym 2020 roku, została stworzona z kopii nitrocelulozowych istniejących wersji językowych angielskiej, francuskiej i czeskiej, przy czym plansze dialogowe i koncepcja barwionych w szczególności