Służbę wojskową rozpoczął 30 czerwca 1940 w Armii Czerwonej. Po ukończeniu szkoły oficerskiej do lutego 1943 był dowódcą plutonu strzelców. Następnie pełnił funkcje: starszego adiutanta (szefa sztabu) batalionu strzelców – do czerwca 1943, pomocnika szefa sztabu pułku – do lipca 1943 dowódcy batalionu – do listopada 1944. Uczestnik walk z Niemcami pod Leningradem, Stalingradem i na Krymie – na Frontach: Leningradzkim, Stalingradzkim, Południowym oraz 4 Ukraińskim.

Po wojnie – od czerwca 1945 był zastępcą dowódcy batalionu czołgów, następnie od września 1945 do września 1947 był dowódcą batalionu czołgów. Od lipca 1952 do sierpnia 1955 był szefem sztabu pułku zmechanizowanego, następnie do grudnia 1957 – dowódcą pułku czołgów. Z kolei – zastępca dowódcy dywizji zmotoryzowanej, potem szef sztabu dywizji pancernej – do grudnia 1960 i dowódca szkolnej dywizji pancernej – do września 1965. Po ukończeniu Akademii Sztabu Generalnego został szefem sztabu 8 Armii Pancernej w Żytomierzu – od lipca 1967 do października 1968, potem dowodził 7 Armią Pancerną w Borysowie w składzie Białoruskiego Okręgu Wojskowego – do maja 1972.