Wspólnota monastyczna z Bose (wł. Comunità di Bose) – włoska wspólnota monastyczna, do której należą kobiety i mężczyźni z różnych kościołów chrześcijańskich. Od chwili swego powstania wspólnota ta popiera dialog ekumeniczny. Założycielem wspólnoty z Bose był Enzo Bianchi.
Siedzibą wspólnoty od 1965 jest Bose w gminie Magnano w Piemoncie. Członkowie wspólnoty odpowiadają na swe monastyczne powołanie, żyjąc w celibacie, we wspólnocie dóbr i posłuszeństwie Ewangelii.
Historia Comunità di Bose powstała 8 grudnia 1965, w dniu uroczystego zakończenia Soboru Watykańskiego II. Pierwszym eremitą był Enzo Bianchi, który rozpoczął życie samotne w wynajętej chacie w Bose. Pierwsi towarzysze dołączyli trzy lata później, wśród nich jedna kobieta i pastor protestancki.
Dzisiaj wspólnota liczy ok. osiemdziesięciu członków, mężczyzn i kobiet, w tym pięciu kapłanów katolickich i jednego pastora. Chociaż jest uznana kanonicznie przez miejscowego biskupa diecezjalnego, nie może być uważana za zakon czy instytut katolicki. Jej członkami są bowiem ewangelicy. Członkowie wspólnoty nie chcą też takiego uznania.