W 1979 z jej udziałem wystawiono poświęcony Renato Zero spektakl Erozero. Rok 1981 przyniósł kolejną płytę Faridy Q disc Complicita wydaną przez Renata Zero i zawierający cztery piosenki („Basta”, „Si o no”, „Mentiro”, „Mister uomo”) z aranżacją autorstwa Ruggera Ciniego. Przez pewien czas Farida współpracowała z Franco Batiato i Alberto Radiusem.

W 1995 ukazała się płyta Di amore In amore, po wydaniu której artystka zdecydowała się na przerwę w karierze muzycznej. Powróciła na scenę w 2005 z utworem „Farida Walter Farina – Decisamente complici”.

16 lutego 2009 wystąpiła na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu podczas koncertu z okazji 70. urodzin Czesława Niemena. Koncert ten zorganizował jego ostatni manager − Krzysztof Wodniczak. Po koncercie doszło do procesu sądowego pomiędzy Faridą a żoną Czesława Niemena, Małgorzatą Niemen o prawa do piosenki „Musica Magica”.

W 2022 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej oraz za rozwijanie polsko-włoskiej współpracy kulturalnejPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 lutego 2022 r. nr rej. 61/2022 o nadaniu orderów i odznaczeń ()..