oraz na podstawie poglądu, że mowa prasłowiańska była jedynie peryferyjnym dialektem kontinuum bałtosłowiańskiego.
Osadnictwo, gospodarka, religia Osady kultury biełogrudowskiej były stosunkowo duże, ale otwarte (bez fortyfikacji) i z zabudową półziemankową. Brak jakichkolwiek umocnionych osiedli wskazuje, że ludność tej kultury nie wykształciła silnej władzy centralnej, a jedynie ustrój patrialchalno-rodowy.
Gospodarka ludności biełogrudowskiej opierała się na rolnictwie oraz osiadłej hodowli zwierząt; do produkcji wyrobów używano: kamienia, gliny, zwierzęcych rogów, a czasem także brązu.
Z terenu osad kultury biełogrudowskiej pochodzą tzw. zolniki, czyli nasypy zawierające warstwy popiołu oraz przedmioty kultowe, mogące być miejscami kultu (ognia lub ogniska domowego) lub pozostałościami po świątyniach.
Bezpośrednią kontynuacją kultury biełogrudowskiej była kultura czarnoleska.
Bibliografia Mały słownik kultury dawnych Słowian pod red. Lecha Leciejewicza, Warszawa 1990.
Kategoria:Kultury epoki brązu Kategoria:Kultury archeologiczne Ukrainy