Za skompletowanie obsady odpowiadali Nikki Valko i Ken Miller. Po tym, jak Macaulay Culkin odrzucił propozycję zagrania Leonarda, do roli przesłuchiwany był Kevin Sussman, który później aplikował także do roli Howarda Wolowitza i odrzucił rolę Barry’ego Kripke, a ostatecznie pojawił się w obsadzie jako Stuart Bloom, właściciel sklepu z komiksami. O rolę dwukrotnie ubiegał się także John Ross Bowie. Rolę Leonarda powierzono Johnny’emu Galeckiemu, który wcześniej pięciokrotnie odrzucił zaproszenie do obsady. Zgodnie z zamysłem twórców, sąsiadką głównych bohaterów miała być cyniczna i odstręczająca Katie. Rolę najpierw otrzymała Jodi Lyn O’Keefe, jednak po pierwszym czytaniu scenariusza ją zwolniono, a angaż powierzono Amandzie Walsh, wcześniej odrzuconej podczas castingów (do obsadzenia tej roli rozważana była także Marisa Tomei, a w castingu brała udział m.in. Tara Reid). W początkowym scenariuszu pojawiła się także druga postać żeńska – naukowiec Gilda (w tej roli Iris Bahr), która skrycie podkochuje się w Leonardzie. Do roli Amy Farrah Fowler przesłuchiwana była Kate Micucci, która ostatecznie została obsadzona w roli Lucy, dziewczyny „Raja”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Teoria wielkiego podrywu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.