Producentami wykonawczymi byli – oprócz pomysłodawców serialu (Lorre’a i Prady’ego): Molaro, Holland, Eddie Gorodetsky, Mark Roberts, Don Foster, Lee Aronsohn, Maria Ferrari, Dave Goetsch, Andy Gordon i Eric Kaplan. Za scenariusz odpowiadali m.in. Ferrari, Holland, Goetsch, Gordon, Kaplan, Tara Hernandez, Jim Reynolds i Stephen Engel. Konsultantem naukowym przy serialu był prof. David Saltzberg, przy kilku odcinkach z ekipą współpracował także Miki Massimino z NASA. Serial montował Peter Chakos, a za efekty wizualne odpowiadał Rich Redick. Kostiumografką przy Teorii… była Mary T. Quigley, która była także współproducentką serialu. Za rekwizyty odpowiadał Scott London.
Nagrania kolejnego odcinka Teorii wielkiego podrywu zostały zrealizowane pięć miesięcy po nakręceniu pilota. Odcinki serialu otrzymywały skomplikowane i trudne do zapamiętania tytuły, które brzmią jako teoria naukowa bądź prawo. Wskutek strajku scenarzystów zrzeszonych w związkach zawodowych 5 listopada 2007 prace nad Teorią… zostały wstrzymane na 100 dni. Stacja CBS w tym okresie nadawała powtórkowo osiem dotychczas wyemitowanych odcinków serialu, dzięki czemu utrwaliła produkcję wśród telewidzów i zapewniła jej jeszcze większą popularność.