W 1905 roku miasteczko liczyło 240 mieszkańców, 549 dziesięcinГошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000..
W II Rzeczypospolitej było siedzibą gminy Wiszniew w powiecie święciańskim, a następnie powiecie wilejskim.
Miejscowość należała do miejscowej parafii rzymskokatolickiej. Podlegała pod Sąd Grodzki w Wilejce i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu urząd pocztowy obsługujący znaczną część gminy.
W 1931 miasteczko w 6 domach zamieszkiwały 22 osoby.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Wiszniew, gminy WiszniewRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 437–438..
We wsi znajduje się kościół katolicki pw. Św. Tadeusza z 1820 roku, a także zabytkowa dzwonnica. Dwór Sulistrowskich spłonął w czasie I wojny światowej. W 2001 r. zbudowano i poświęcono cerkiew prawosławną pw. św. Eufrozyny Połockiej.
Przypisy
Linki zewnętrzne Radzima.org
Kategoria:Miejscowości powiatu święciańskiego (II Rzeczpospolita) Kategoria:Wsie w rejonie smorgońskim Kategoria:Miasteczka w powiecie wilejskim (II Rzeczpospolita)