Romana Ingardena).

Przez pewien czas Modzelewski pracował jako duszpasterz w Monachium. Potem znalazł się w Paryżu, gdzie dołączył do dawnego kolegi ze studiów seminaryjnych Józefa Sadzika. W latach 1975–1977 uzupełniał studia filozoficzne na paryskiej Sorbonie. W 1972 objął na piętnaście lat (do 1987) funkcję superiora pallotyńskiej Regii Francuskiej. W 1980 po śmierci ks. Sadzika przejął jego obowiązki jako dyrektora i redaktora ośrodka wydawniczego Éditions du Dialogue oraz dyrektora ośrodka odczytowego Centrum Dialogu. Jako szef Éditions du Dialogue kontynuował prace nad seriami wydawniczymi „Znaki czasu” i „Świadkowie XX wieku”; pod redakcją Modzelewskiego ukazało się 56 tomów pierwszej serii i 5 tomów drugiej serii.

Modzelewski zasłużył się również pracą na stanowisku dyrektora Centrum Dialogu. Z powodzeniem kontynuował działalność Józefa Sadzika, utrwalając pozycję Centrum jako znaczącego ośrodka kultury i nauki, skupiającego nie tylko środowiska katolickie, ale ogólnie polskich, a nawet nie tylko polskich intelektualistów i artystów. Modzelewski zdołał zarówno podtrzymać kontakty nawiązane przez swojego poprzednika, jak i pozyskać do współpracy szereg nowych postaci. Przyjaźnił się i gościł w Centrum m.in.