W klasyfikacji generalnej osiągnął trzecią pozycję.
W drugim roku startów w Formule 3 był głównym kierowcą zespołu (przemianowanego na ART Grand Prix). Uzyskał 85 punktów, z dorobkiem siedmiu zwycięstw. Po dominującym sezonie był głównym faworytem do zwycięstwa w Grand Prix Makau. Konieczność przebywania na przygotowawczych testach GP2 zmusiły go jednak do zrezygnowania z wyjazdu do Azji.
GP2 W sezonie 2009 awansował do GP2. W przerwie zimowej dla nabrania doświadczenia z nowym bolidem dostał szansę startów w zimowym odpowiedniku tego serialu – azjatyckiej serii GP2. W pierwszym wyścigu zdobył pole position, natomiast w trzecim pierwsze zwycięstwo. Mimo realnych szans na mistrzostwo (pomimo nieuczestnictwa w trzech wyścigach) szefostwo francuskiego zespołu postanowiło zastąpić go przyszłym partnerem Niemca, Pastorem Maldonado, ze względu na kontrakt obowiązujący również starty Wenezuelczyka w azjatyckiej serii.
W głównej edycji zdobył 100 punktów i wywalczył tytuł mistrzowski, jako trzeci, po Brytyjczyku Lewisie Hamiltonie i Niemcu Nico Rosbergu, kierowca zdobył tytuł mistrzowski w debiutanckim sezonie.