Tak zrobiony model kapsuły Mercury posiadał ponad sto termopar rozmieszczonych wokół poszycia kapsuły, w celu rejestracji temperatur wewnątrz i pod spodem osłony termicznej, po bokach oraz w tylnej części pojazdu. Test rakiety nośnej: Rakieta nośna Atlas 10-D została zaprogramowana kolejno na: wznoszenie, zmianę kierunku lotu na poziomy nad Atlantykiem (zanim rakieta osiągnęłaby swoją 153-kilometrową maksymalną wysokość), następnie opadanie – na krótko przed uwolnieniem fałdowanego stożka szczytowego (pod płaskim kątem, na niemal poziomym kierunku).
Przebieg misji Start Pierwotnie datę wystrzelenia testu Big Joe 1 zaplanowano na 4 lipca 1959 roku, jednakże data startu została przełożona aż na początek sierpnia przez Siły Powietrzne, ponieważ rakieta nośna nie przechodziła testów kontrolnych tak dokładnie, jak na początku. Następnie start został przesunięty na początek września przez grupę inżynierów (STG – Space Task Group), którzy rozpracowywali problemy związane z oprzyrządowaniem i telemetrią.