56-57, przedruk z: Le Monde, 12.9.1985.
Film miał początkowo nosić tytuł "Paradygmat" w hołdzie dla obrazu "Teorema" autorstwa Pier Paola Pasoliniego, ale dystrybutor uznał tę konotację za zbyt skomplikowaną. Zanussi w swoim dziele proponuje widzowi wariacje na temat zła, a dokładnie parabolę o złu, które objawia się młodemu mężczyźnie, początkowo chcącemu czynić dobro. Reżyser osadził obraz (kostiumy, samochody, itp.) w latach 20. XX wieku, czyli w czasie kiedy Georges Bernanos zadebiutował powieścią "Pod słońcem szatana" (1926). Podczas konferencji prasowej Festiwalu w Wenecji (1985) Zanussi wprost stwierdził, że jest pod wrażeniem twórczości Dostojewskiego i Bernanosa. W tym kontekście jego film można postrzegać jako próbę ujawnienia widzowi szatana i zła, tak w świecie go otaczającym, jak i w nim samymŚwiat wizjonera; POĘGA ZŁA Krzysztofa Zanussiego, w: Film na Świecie, nr 347-348/1987, s. 58-60, przedruk z: Connaisance des hommes, 1986.
Ukazany świat balansuje pomiędzy rzeczywistością a fantastyką, do czego introdukcją jest partytura muzyczna Wojciecha Kilara.