Następnie wystąpił w konkurencjach szpady na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w 1928, indywidualnie odpadając w ćwierćfinałach, a drużynowo w pierwszej rundzie. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Berlinie w 1936 roku, gdzie Szwedzi w składzie: Hans Granfelt, Sven Thofelt, Gustav Almgren, Gustaf Dyrssen, Hans Drakenberg i Birger Cederin zdobyli srebrny medal w turnieju szpady drużynowej. W rywalizacji indywidualnej dotarł do ćwierćfinałów.
Podczas mistrzostw świata w Wiedniu w 1931 roku (oficjalnie imprezy tego cyklu rozgrywane są pod tą nazwą od 1937) Curt Dahlgren, Gustaf Dyrssen, Hans Granfelt, Carl Gripenstedt, Nils Hellsten i Sven Thofelt zdobyli brązowy medal w turnieju drużynowym. W tej samej konkurencji zdobył następnie srebrne medale na mistrzostwach świata w Lozannie (1935) i mistrzostwach świata w Pieszczanach (1938) oraz brązowe na mistrzostwach świata w Budapeszcie (1933), mistrzostwach świata w Warszawie (1934) i mistrzostwach świata w Paryżu (1937).