Lista wyborcza IdV uzyskała 3,9% głosów, nie wprowadzając żadnych posłów do Izby Deputowanych, a jedyny senator wkrótce przeszedł do Forza Italia.
W 2003 po raz kolejny zaangażował się w kampanię przeciwko liderowi Forza Italia, zbierając podpisy pod referendum mającym na celu uchylenie urzędującemu premierowi immunitetu.
Przed wyborami do Europarlamentu w 2004 sprzymierzył się z byłym liderem Włoskiej Partii Komunistycznej, Achille Occhetto, tworząc listę wyborczą Di Pietro-Occhetto, z której obaj przywódcy uzyskali mandaty.
Przed wyborami w 2006 wprowadził Włochy Wartości do centrolewicowego bloku L’Unione, z ramienia którego został posłem do Izby Deputowanych XV kadencji. W drugim gabinecie Romano Prodiego objął tekę ministra infrastruktury. Urząd ten sprawował do 8 maja 2008. W tym samym roku w przedterminowych wyborach uzyskał ponownie mandat posła XVI kadencji, który sprawował do 2013.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mediolańskiego Kategoria:Politycy partii Włochy Wartości Kategoria:Włoscy ministrowie robót publicznych Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego V kadencji Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji Kategoria:Urodzeni w 1950