Końcowe postanowienia zjazdu nosiły kompromisowy charakter: na równi z uświadamiającą działalnością narodu uznano politykę indywidualnego terroru. Do grupy zwolenników terroru wkrótce dołączyła grupa Wiery Figner, mająca ścisłe więzi z rewolucjonistami w Kijowie, Charkówie i Odessie.
Zawarty kompromis okazał się nietrwały. Organizacja przetrwała do końca 1879 roku, po czym rozpadła się z powodu rozbieżności co do metod zwalczania caratu. Zwolennicy metod terrorystycznych utworzyli nową organizację o nazwie Narodnaja Wola, natomiast skrzydło pozostające przy bardziej narodnickim programie społecznym utworzyło organizację Czornyj Pieriedieł.
Przypisy
Bibliografia Троицкий, Николай Алексеевич, Россия в XIX веке. Курс лекций, М.: 1997. Огоновская И. С., История России: Универсальное пособие для школьников и абитуриентов. Екатеринбург: У-Фактория, 2004. 939 с.
Linki zewnętrzne
Road to Revolution: A Century of Russian Radicalism, 1956. Chapter 11: Land and Liberty, Avrahm Yarmolinsky
Kategoria:Historia chłopów Kategoria:Partie i ugrupowania Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjskie organizacje rewolucyjne Kategoria:Organizacje socjalistyczne