Rozczarowanie części członków Ziemi i Wolności dotychczasowymi efektami działalności organizacji, wzrost represji ze strony władz oraz wzrost antypaństwowych nastrojów spowodowany wojną rosyjsko-turecką (1877–1878) zradykalizowały poglądy i część członków uznała terroryzm za lepszą metodę walki o realizację swoich celów. Wobec narastania wewnętrznych sprzeczności w czerwcu 1879 r. planowano zebranie w Woroneżu, aby ustalić nowe cele i metody pracy. Tymczasem niedaleko, w Lipiecku, zebrali się tajnie i odrębnie od głównej grupy Aleksandr Michajłow, Aleksandr Kwiatkowski, Lew Tichomirow, Nikołaj Morozow, Aleksandr Barannikow, Marija Oszanina, Andriej Żelabow, Nikołaj Kołodkiewicz, Grigorij Goldienbierg, Stiepan Szyriajew, Michaił FrolenkoAleksandr D. Michajłow (Александр Дмитриевич Михайлов), Aleksandr A. Kwiatkowski (А. А. Квятковский), Lew A. Tichomirow (Л. А. Тихомиров), Nikołaj A. Morozow (Н. А. Морозов), Aleksandr I. Barannikow (А. И. Баранников), Marija N. Oszanina (М. Н. Ошанина), Andriej Żelabow (А. И. Желябов), N.I. Kołodkiewicz (Н. И. Колодкевич), G.D. Goldienbierg (Г. Д. Гольденберг), S.G. Szyriajew (С. Г. Ширяев), Michaił F. Frolenko (М. Ф. Фроленко). Zdecydowali, że należy dopisać w programie partii konieczność politycznej walki z samodzierżawiem jako działanie najpilniejsze i najważniejsze.