Był on w posiadaniu sfałszowanego aktu własności, który nabył od wdowy po wielorybniku twierdzącej, że kupiła ziemię od Te Rauparaha'i z iwi Ngāti Toa i przyznawał w liście do kompanii w marcu, że „spodziewa się pewnych trudności ze strony krajowców”.
Przyczyna owych „spodziewanych trudności” była oczywista: wodzowie Te Rauparaha i Te Rangihaeata oraz ich pobratymcy z Ngāti Toa byli właścicielami ziemi i nikt im za nią nie zapłacił. Do tej pory podobne spory rozwiązywane były na drodze negocjacji i Te Rauparaha był gotów negocjować kwestię ziem w Wairau.
Starcie thumb|235px|Wojownik maoryski wykonuje wojenny taniec Haka W styczniu 1843 roku Nohorua, starszy brat Te Rauparaha'i, udał się na czele delegacji wodzów do Nelson, by zaprotestować przeciw działaniom białych w Dolinie Wairau. W dwa miesiące później Te Rauparaha osobiście zjawił się w Nelson, żądając by sprawę własności ziemi powierzono komisarzowi ziemskiemu Williamowi Spainowi, który właśnie zaczął przegląd wszystkich zakwestionowanych aktów kupna/sprzedaży New Zealand Company. Arthur Wakefield odrzucił żądanie i poinformował Te Rauparaha, że jeśli miejscowi Māori będą przeszkadzać kompanii w pomiarach ziemi, on osobiście przybędzie na czele 300 policjantów i aresztuje wodza.