Jej rozpoznanie opiera się na czterech kryteriach: współwystępowaniu nadczynności tarczycy i HG wykluczeniu nadczynności tarczycy przed ciążą braku objawów typowych dla nadczynności tarczycy braku przeciwciał przeciwtarczycowych
Rozpoznanie Nie ma jednomyślności co do kryteriów rozpoznania HG. Zgodnie z definicją Fairweather z 1968 roku są to: Niektórzy autorzy stosują kryterium utraty masy ciała powyżej 5% jako wystarczające do rozpoznania tego stanu. Rozpoznanie HG jako przyczyny wymiotów wymaga wykluczenia innych możliwych przyczyn, uwzględnianych w diagnostyce różnicowej.
Zazwyczaj wykonuje się badanie moczu w celu wykrycia ketonurii, a pobiera się próbki krwi w celu wykrycia zaburzeń równowagi elektrolitowej i wykonania pełnej morfologii krwi, co może wskazywać na HG lub skłaniać do postawienia alternatywnej diagnozy.
Diagnostyka różnicowa Należy wziąć pod uwagę najczęstsze przyczyny wymiotów i nudności.