W Pucharze Świata zadebiutował 9 lutego 2008 roku w Otepää, zajmując 46. miejsce w biegu na 15 km klasykiem. Pierwsze pucharowe punkty zdobył 16 stycznia 2009 roku w Whistler, gdzie był trzydziesty w sprincie stylem klasycznym. Zaledwie dwa miesiące później, 14 marca 2009 roku w Trondheim Kanadyjczyk po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ - na dystansie 50 km stylem klasycznym zajął trzecią pozycję. W klasyfikacji generalnej najlepiej wypadł w sezonie 2011/2012, który ukończył na szóstym miejscu. W 2009 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Libercu, gdzie jego najlepszym indywidualnym wynikiem było 22. miejsce w biegu łączonym na 30 km. Swój największy sukces osiągnął na mistrzostwach świata w Oslo w 2011 roku, gdzie wspólnie z Devonem Kershawem zdobył złoty medal w sprincie drużynowym techniką klasyczną. Był to pierwszy złoty medal dla Kanady zdobyty podczas MŚ w narciarstwie klasycznym. Na tych samych mistrzostwach był ponadto siódmy w sprincie indywidualnym oraz piąty w biegu na 50 km stylem dowolnym. Kolejny medal zdobył podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme w 2013 roku, gdzie był trzeci w sprincie indywidualnym klasykiem. Wyprzedzili go jedynie Rosjanin Nikita Kriukow oraz Petter Northug z Norwegii. Wspólnie z Kershawem wystartował także w sprincie drużynowym, jednak tym razem zajęli czwarte miejsce.