Jan Tzetzes (Joannes Tzetzes, gr. Ιωάννης Τζέτζης, Iōánnes Tzétzēs, ur. po 1110, zm. po 1180 lub 1185) – bizantyński poeta i polihistor: filolog, gramatyk, mitograf i filozof.
Był przede wszystkim autorem historycznych utworów poetyckich, a także traktatu o metryce poetyckiej i zbioru anegdot politycznych. Najważniejszym jego dziełem zachowanym do dzisiaj są Listy, dotyczące realiów historycznych oraz pisany 15-zgłoskowcem jambicznym komentarz do tych listów – Księgi historii, zwane Chiliady (od greckiego chilioj = tysiące, gdyż ich wydawca pozdzielił je na 13 grup po 1000 wierszy). Dotyczą one spraw mitologicznych, historycznych i historyczno-literackich. Mimo że teksty Tzetzesa nie są wolne od błędów, to stanowią cenne źródło wiadomości, dostęp 2009-03-16.
Życie Jan Tzetzes urodził się w Konstantynopolu ok. 1110 roku. Sprawował urząd sekretarza cesarskiego. Tak jak Teodor Prodrom skarżył się, na brak pieniędzy i wynosił swoje zasługi, zabiegając o protekcję cesarza Manuela Komnena i możnych członków rodu panującego. Świetnie znał literaturę grecką. Twierdził, że ze względu na „ogromny brak pieniędzy” nie stać go na zakup książek i dlatego „ma w głowie całą bibliotekę”, aby móc cytować poetów i pisarzy wprost z pamięci.