W II połowie XIX w. powstały następujące rejony zabudowy koszarowej: kompleks na terenie przylegającym do dworca kolejowego (między ulicami: Sobieskiego, Warszawską, Zygmunta Augusta i Sowińskiego). W 1854 r. wytyczono wojskowy plac ćwiczeń na zachód od ul. Gdańskiej. Następnie po 1870 powstały kompleksy zabudowy przy ul. Warszawskiej 10, Mazowieckiej 28 i Hetmańskiej 33 (ob. gmach Wydziału Zootechnicznego Politechniki Bydgoskiej). Kompleks charakterystycznych budynków murowanych, a następnie w konstrukcji szkieletowej wzniesionych w latach 1873–1878 (na zakończeniu ul. Pomorskiej, tzw. „Londynek”). koszary na północnych krańcach Śródmieścia, które powstały w latach 1876–1878, rozbudowane w 1885, zajmowane przez pułki artylerii. koszary przy ul. Powstańców Warszawy wzniesione w latach 1912–1914 na terenie zajmującym ok. 5,5 ha. Zespół zabudowy wojskowej uzupełniały m.in. budynki kasyn oficerskich, komendy okręgu oraz położony po wschodniej stronie ul. Gdańskiej, wybudowany w latach 1913–1914 według projektu architektów berlińskich A. Hartmanna i R. Schlenziga gmach Szkoły Wojennej (późniejszy Inspektorat Wsparcia Sił Zbrojnych).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Śródmieście (Bydgoszcz) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.