Dwór został całkowicie zniszczony 1 grudnia 1879 r. przez pożar. Odbudowa trwała w latach 1880–1883. Nowy budynek był otynkowany na biało i otoczony stawami. Środek północnej fasady przyozdabiała chorągiew, na której znajdował się krzyż z napisem: In hoc signo vinces (Pod tym znakiem zwyciężysz), poniżej monogram W.v.S. otoczony maksymą: Przez osty i ciernie!, na prawo herb rodziny von Sydow i von der Osten, na lewo herb Endowów wraz z herbem szlachcica von Waldmann – barona von Grunfeld i GuttenstädtenMatką Wilhelma Friedricha von Sydow była Friederike Sophie Wilhelmine Edle von Waldmann Freiin von Grunfeld und Guttenstädten (1760-1821).. Wyposażenie wnętrza stanowiły meble z czarnego dębu z XVIII i XIX w., szafa pochodząca z XVI w. wyprodukowana prawdopodobnie w Chojnie, zegar z laki, wazony z porcelany chińskiej, rzeźby, fajansowe wazony z Delftu oraz obrazy malarzy flamandzkich i holenderskich.
W 1909 r. majątek wraz z pałacem został kupiony przez właściciela ziemskiego Maxa Freidheima. W 1932 r. zmienił on niektóre elementy elewacji budynku i przemalował ją na kolor jasnobrązowy, a jeden ze stawów (po stronie północnej) zamienił na trawnik. W 1938 r.