Andrzej Wołłowicz herbu Bogoria (ur. 1 grudnia 1750, zm. 9 marca 1822 w Kaliszu) – polski duchowny katolicki, rektor Hospicjum św. Stanisława w Rzymie, kanonik płocki w 1773 roku, kanonik warszawski w 1784 roku, proboszcz w IłżyPiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 493., opat komendatoryjny czerwińskiHenryk Folwarski, Poczet opatów kanoników regularnych w Czerwińsku, w: Nasza Przeszłość, t. VI, 1957, s. 81., od 1819 pierwszy ordynariusz diecezji kujawsko-kaliskiej, senator duchowny Królestwa Polskiego (kongresowego) w 1819 rokuDiarjusz Senatu z roku 1830-1831, wydał Stefan Pomarański, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 451., archidiakon warszawskiej kapituły katedralnej w 1818 rokuNowy Kalendarzyk Polityczny na Rok 1819, Warszawa 1818, s. 94., kanonik katedralny warszawski w 1812 rokuDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 2, s. 13., sędzia pokoju powiatu warszawskiego Księstwa WarszawskiegoDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 12, s. 104..
Jako archidiakon kapituły warszawskiej, przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego w 1812 rokuDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 2, s. 12-13..