Uczestniczył w przygotowaniach i brał udział w pierwszej wystawie „Sztuki kontekstualnej” w Lund w Szwecji (1976) – w konferencjach i wystawach „Sztuki kontekstualnej” uczestniczył do 1978.

W 1978 otrzymał stypendium twórcze Ministra Kultury i Sztuki.

Od listopada 1977 większość działań realizował pod hasłem „Czy jeszcze istnieje sztuka?”, prowokując do nowego spojrzenia na instytucjonalny system sztuki. Kontynuował formę prac rozpoczętych w „Biografii” (1977), w formie „gazetek”. W pracach po 1978 dokumentował formy zachowań, systemy wartości w różnych grupach społecznych miasta, środowisku studenckim, artystycznym, robotniczym oraz wsi. Opisywał, zapisywał, fotografował, realizował pokazy z komentarzem słownym, drukował pocztówki, plakaty, kalendarze autorskie, tworzył „Szmaty” z notatkami fotograficznymi i tekstowymi: „Mój kontekst” (1978), „Rozmowy” (1979), „Odnajdywanie” (1979). Realizował „Demontaże” (określenie artysty) i „Komentarze”, odbył cykl „rozmów”, które zrealizował w kawiarni ACK „Pałacyk”. Tworzył monumentalne komentarze na znanych obiektach we Wrocławiu: gmachu PWSSP, budynku Panoramy Racławickiej czy Muzeum Narodowego, w witrynach budynków i przestrzeni miejskiej. Publikował swoje teksty m.in. w: „Konfrontacjach”, „Integracjach”, „Studencie”, „Nurcie”.