Termin Hellenowie powrócił ostatecznie w 1821 po uwolnieniu się Greków spod panowania Imperium Osmańskiego (Ζήτω η Ελλας).

Cesarz Romajów Kariera określenia Romajowie w oficjalnej tytulaturze bizantyńskiej wiąże się z koronacją cesarską Karola Wielkiego w roku 800 w Rzymie. W 812 roku rząd bizantyński uznał cesarski tytuł władcy Franków, sankcjonując tym samym istnienie w Europie dwóch cesarzy. Jednocześnie Bizantyńczycy, uznając w Karolu Wielkim cesarza, tytuł cesarza rzymskiego zachowywali wyłącznie dla władcy Bizancjum. W średniowieczu pojęcie cesarstwa łączyło się ściśle ze spuścizną po starożytnym Rzymie i właśnie dla podkreślenia tego związku, z rzadka dotąd stosowany tytuł Βασιλεὺς ΄Ρομαίων (Baslileus Romaiōn), poczynając od panowania cesarza Michała I Rangabeusza stał się oficjalnym tytułem władcy Bizancjum i w krótkim czasie wyparł tytuł bez dodatku. Upowszechnił się na tyle, że w sto lat później władca bułgarski Symeon I przyjmując tytuł basileusa zabiegał o uznanie go przede wszystkim cesarzem Romejów (Συμεὼν έν χρις(τῶ) βασιλεὺς ΄Ρωμέων;