thumb|Fotografia z 1924 Aleksander Iwanowicz Wwiedienski (ros. Александр Иванович Введенский, ur. w Witebsku, zm. 26 czerwca 1946 w Moskwie) – jeden z przywódców ruchu Żywej Cerkwi i jej ostatni zwierzchnik.
Życiorys Młodość Wwiedienski pochodził z niezamożnej rodziny szlacheckiej z Witebska. W 1913 ukończył studia historyczne na uniwersytecie w Petersburgu, w czasie których zetknął się ze zwolennikami reform w Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Zachęcony przez malarkę Zinaidę Gippius, napisał broszurę Przyczyny niewiary wśród inteligencji rosyjskiej, w której jako główne przyczyny odchodzenia od religii podał różnicę między dogmatami religijnymi a najnowszymi osiągnięciami nauki oraz reakcyjny charakter rosyjskiego duchowieństwa prawosławnego. Równolegle, pragnąc przyczynić się do wewnętrznej reformy w Cerkwi, Wwiedienski rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Petersburgu i ożenił się. W 1914 został wyświęcony na kapłana i został kapelanem pułkowym, a następnie kapelanem Nikołajewskiej Szkoły Kawalerii.