Odpowiedź na przekład Lutra W odpowiedzi na wydanie Lutra strona katolicka w postanowiła wydać własne, w zamierzeniu lepsze wydanie, które miałoby wyprzeć Biblię Lutra. Podjęto kilka prób tłumaczeń z Wulgaty. Pierwszą z nich było wydanie w roku 1527 Nowego Testamentu Hieronima Emsera in folio w drukarni Wolfganga Stöckela w Dreźnie. Drugą próbę podjął Johann Dietenberger, który opublikował pełny przekład Biblii jeszcze przed Lutrem, w roku 1534 w drukarni Petera Jordana w Moguncji. Trzecią Biblię katolicką (w dialekcie szwabskim) przetłumaczył Johann Eck i wydał w roku 1537 w drukarni Aleksandra Weissenhorna w Augsburgu.
Nie były to jednak samodzielne przekłady, lecz wersje opierające się na przekładzie Lutra. Tłumaczenie Lutra poddano korektom i przeróbkom by dostosować tekst do Wulgaty. Edycje te nie dorównały jednak Biblii Lutra.
Charakterystyka przekładu Za podstawę tekstu Starego Testamentu służył tekst opublikowany w Brescii przez Gerszona ben Mojżesza Soncino w 1494 roku, a za podstawę tekstu Nowego Testamentu – Novum Instrumentum omne Erazma z Rotterdamu wydanie drugie z 1519 roku. Tłumacząc tekst Starego Testamentu korzystano także z Septuaginty, Wulgaty i późniejszych przekładów Biblii.