Większość okrętów miała też podobną prostopadłościenną wyższą kondygnację nadbudówki dziobowej, zastąpioną na późnych okrętach przez nowszy wzór nadbudówki Admiralicji, ze skośnie ściętym przednim narożnikiem.
Okręty były zamawiane w kolejnych latach przeważnie całymi flotyllami po 8 okrętów oraz przewodnik flotylli – lider. Okręty flotylli otrzymywały nazwy zaczynające się na takie same litery alfabetu, jak nazwa typu (podtypu), z wyjątkiem wczesnych liderów, otrzymujących nazwy na cześć admirałów. Poniższe informacje dotyczące różnic w uzbrojeniu odnoszą się do stanu w chwili wejścia do służby, natomiast podczas II wojny światowej na większości okrętów wszystkich typów było wzmacniane uzbrojenie przeciwlotnicze i przeciwpodwodne, kosztem wyposażenia trałowego, części artylerii głównej i wyrzutni torpedowych.
HMS „Amazon”
Prototypem okrętów grupy A–I był HMS „Amazon” projektu stoczni , którego budowę zaczęto 29 stycznia 1925, kadłub wodowano 27 stycznia 1926, a wszedł do służby w maju 1927. Okręt ten zaprojektowano według wymagań brytyjskiej Admiralicji, poszukującej nowego typu niszczyciela. Jego konkurentem był projektu stoczni Yarrow (położenie stępki 8 grudnia 1924, wodowanie 15 stycznia 1926, wejście do służby w marcu 1927).