thumb|Budowa domków fińskich na osiedlu Jazdów w Warszawie w marcu 1945 thumb|Domki na Polu Mokotowskim w Warszawie w latach 60. thumb|Domki na osiedlu Jazdów współcześnie thumb|Domek fiński w Bytomiu Szombierkach thumb|Osiedle w Sosnowcu thumb|Domki w Gdańsku thumb|Domki w Lędzinach thumb|Domki w Katowicach thumb|Odnowiony domek w Lędzinach-Hołdunowie

Domki fińskie – typ drewnianego domu jednorodzinnego występującego w Polsce, przede wszystkim na Górnym Śląsku, nieco rzadziej na Zagłębiu Dąbrowskim, a także w Gdańsku oraz w Jaworznie. Sprowadzano je głównie z Finlandii (stąd popularna nazwa) za węgiel i koks, by złagodzić tzw. głód mieszkaniowy na czas przejściowy 20–30 lat; niektóre stoją do dzisiaj.

Domki tego typu były również przekazywane przez Związek Radziecki w 1945 r. jako dar dla zniszczonej Warszawy, a ich największe warszawskie zachowane skupisko to osiedle Jazdów.

Historia Pomysłodawcą transakcji wiązanej z Finami był Jan Mitręga, minister górnictwa i energetyki. Polska za sprzedany węgiel do Finlandii w latach 50. XX w. otrzymywała domki składane z prefabrykatów. Powstawały całe osiedla takich domków, przede wszystkim w okolicach kopalni na Górnym Śląsku (ale także w innych miejscach, np. w Warszawie). Te domki często „dostawali” od kopalni zasłużeni przodownicy pracy.